W swojej kronice Ks. Eugeniusz Olech opisuje również kolejne etapy wykończenia kościoła i jego otoczenia, np. założenie cmentarza grzebalnego w 1925r, wybudowanie chóru kościelnego w 1928r, malowanie ścian w 1938r, ufundowanie ambony w 1943r.

Pod koniec II Wojny Światowej, dowództwo niemieckie stacjonujące w Radłowie wydało rozkaz wyminowania kościołów w Łukowej i sąsiednim Łęgu Tarnowskim. W Łukowej się to nie udało: żołnierze niemieccy jadący samochodem zostali powstrzymani przez wysadzony przez partyzantów AK most na miejscowym potoku o nazwie Żabnica. W opinii wiernych zachowała się pamięć, że Matka Boża Bolesna nie pozwoliła zniszczyć kościoła, któremu patronuje.

 W kolejnych latach kontynuowano prace budowlano- remontowe: w roku 1927 r. został wykonany ołtarz główny, neogotycki, w 1958r, ufundowano nową posadzkę, a w 1959r. ogrodzono cmentarz.

Konsekracji kościoła dokonał Ks. Bp. Franciszek Lisowski - 9 września 1936r.

Inne sprzęty wykonane w latach 1966-1980 staraniem Ks. Prałata Eugeniusza Olecha, między innymi: ołtarze boczne, ambona, witraże, prezbiterium. W 1982 r. została również wykonana polichromia i pomalowany kościół przez zespół Profesora Jerzego Lubańskiego z Krakowa.

W roku 1979 została wykonana dzwonnica wolnostojąca, murowana. Jeden dzwon odlany w 1946r. dwa następne w 1978r

Następnie troskę o świątynie przejął Ks. Proboszcz Czesław Górka.

W roku 1995 wykonano chodniki wokół kościoła oraz izolacje fundamentów. Następnie wykonano nowe schody główne i przy zakrystii. Zostało wymienione ogrzewanie na nadmuch gazowy. Wykonano zewnętrzne oświetlenie kościoła.

W 2015 roku przeprowadzono malowanie wnętrza kościoła – firma Rafał Jaworski oraz została odnowiona polichromia przez panią Elżbietę Częczek z Łęgu Tarnowskiego. Zostało zmodernizowane również oświetlenie kościoła i odnowione wszystkie żyrandole.

 W Roku Jubileuszu 1000 – lecia Chrztu Polski 2016 wykonano nową chrzcielnicę, kropielnice oraz ambonę. W tym roku zostały wykonane również nowe ławki do kościoła oraz rozpoczęto konserwację i złocenie ołtarzy: głównego, bocznych i ambony przyściennej. Prace te nie były by możliwe bez wielkiej ofiarności Parafian z kraju i zagranicy.